Pages

Mieliśmy szczęście, że dotarliśmy do Mrozu, straciwszy jedynie dwóch ludzi. .

Jupe oparł rower o ścianę banku, wyłączył światło i odwiązał klatkę z gołębiem, a potem rozejrzał się po parkingu. W żadnym ze stojących z dala od siebie aut nie było żywej duszy.. ... [read more]

- Ależ Gretchen - odezwała się Gwen - twój ojciec ostrzegł nas, że autobus nie ruszy, zanim kierowca nie będzie miał kompletu. To może potrwać dzień lub dwa. A nawet kilka. .

. A zatem przybiegłeś za mną tylko dlatego, że nie mogłeś tam wytrzymać. Nie ma to nic wspólnego z troską o mnie albo tęsknotą.. - A potem urodziło nam się dziecko.. Nie potrafił powiedz... [read more]

- Mogłaś mnie zabić - mruknął - i żyć bezpiecznie ze swoją wiedzą. .

Znalazł w torbie ołówek. Odwinął bawełniane bandaże z opakowania i wydarł z niego równy, prostokątny arkusik papieru - papier listowy był z Dolinie nie do zdobycia. Zaczął pisać po franc... [read more]

- Wstawaj. .

- Wybacz, że bawię się twoim kosztem - powiedział Danchekker, nie mogąc powstrzymać chichotu. - Ale obawiam się, że wyraz twojej twarzy nieodparcie do tego prowokuje.. - Wolałbym nie - powied... [read more]

- Jesteś pewien, Joel, że tego Eda dobrze sprawdzono przed wysłaniem go do Europy? - spytał prezydent. .

Filojtios pobiegł powiedzieć Euryklei:. - A cóż to jest dyplomacja, jeśli nie doświadczenie poparte zdrowym rozsądkiem? Jestem Waisem. Nie faworyzuję ani Ziemian, ani Leparów. Jestem lepiej p... [read more]


Pages:   1 2 3 4 5 6 7 8 9

  • Losowane

  • najlepsze

  • - Z tego, co pan powiedział, wynikałoby, że każdy wspólnik...- słowa uwięzły mu w gardle. .

    Przez sześć godzin Mitch wyjaśniał różne metody, za pomocą których Morolto i jego współpracownicy prali brudne pieniądze. Najłatwiejszym i najbardziej popularnym sposobem było przerzucanie brudnej gotówki za granicę. Wykorzystywano do tego prywatną linię lotniczą firmy Bendiniego, przy czym na pokładzie samolotu znajdowało się zwykle dwóch lub trzech prawników, by nadać podróży pozory legalności. Amerykańska służba celna, mająca masę problemów z przemytem do kraju narkotyków, nie zwracała zbyt dużej uwagi na ładunki wywożone za granicę. Samoloty opuszczały kraj "brudne", a wracały "czyste". Znajdujący się na pokładzie prawnicy opłacali na Kajmanach celników i odpowiednich bankierów. Niekiedy dwadzieścia pięć procent przerzucanych pieniędzy przeznaczano na łapówki. .

    Skierowałem się czym prędzej ku sali kinowej, ale zanim zdążyłem tam wejść, otworzyły się drzwi i stanąłem oko w oko z Żyjącym Buddą. Mimo całego zaskoczenia skłoniłem się głęboko i podałem mu moją szarfę. Wziął ją ode mnie lewą rękę, prawą wykonując impulsywny gest błogosławieństwa, będący raczej spontanicznym wyrażeniem uczuć chłopca, który wreszcie przeforsował swoją wolę, niż ceremonialnym położeniem ręki na głowie. W sali kinowej siedzieli już ze spuszczonymi głowami trzej opaci, osobiści opiekunowie Króla-Boga. Wszystkich trzech znałem dobrze i nie uszło mojej uwadze, jak lodowato odpowiedzieli dzisiaj na moje pozdrowienie. Z pewnością nie mogli się pogodzić z wtargnięciem intruza w ich dziedzinę, ale nie odważyliby się otwarcie przeciwstawić życzeniu Dalajlamy. Młody Król-Bóg był tym bardziej serdeczny. Promieniał na twarzy i zasypywał mnie pytaniami. Wydawało mi się, że mam przed sobą samotną istotę, którą przez wiele lat nurtowały różne problemy i teraz, gdy wreszcie ma z kim porozmawiać, chciałaby uzyskać odpowiedź na wszystko na raz. Nie dał mi zresztą czasu do namysłu, ponaglając do założenia filmu, który już od dawna chciał obejrzeć. Był to film dokumentalny o kapitulacji Japończyków. Opatów, którzy mieli stanowić audytorium, odesłał na widownię. .

    Jeździł Volkswagenem „garbusem”, rocznik 1969, którego zdjęcie pojawiało się na ekranie zaraz po fotografii samego Eastera. Był to stary grat, zresztą niczego innego nie należało oczekiwać po dwudziestosiedmioletnim kawalerze udającym studenta. Ale na karoserii auta nie było żadnych nalepek, nie dało się więc wyciągnąć żadnego wniosku na temat zapatrywań politycznych, stopnia świadomości społecznej czy choćby ulubionej drużyny sportowej właściciela pojazdu. Wywiadowca nie znalazł nawet plakietki parkingowej ani firmowego znaczka sprzedawcy samochodu. Volkswagen świadczył tylko o jednym, o ubóstwie Eastera. .

    "Ciekawe - pomyślał Howell. - Chcą mieć współczesny system ubezpieczeń społecznych - albo swoje pieniądze z powrotem. To, że wsadzili Paula i Billa do więzienia i wyznaczyli kaucję w wysokości trzynastu milionów dolarów, było z ich strony formą pozostawienia EDS możliwości wyboru dwóch rozwiązań - i ani jednego więcej. Zaczynamy wreszcie dochodzić do konkretów". .